MaE 的个人资料M@E's Life : I can stand...照片日志列表更多 ![]() | 帮助 |
|
M@E's Life : I can stand by myselfにゃん にゃん [ เซ็งจิตติ๊ดซึ่ม!!!~ ] 10月20日 กระบี่รีพอร์ต!!!~๐*14-26 OCT 2009 @ Ao Nang-Krabi
มาทำงานที่กระบี่ครบ 6 วันล่ะ
สนุกดีนะ
เดิน-ขี่มอไซด์ ทั่วทั้งอำเภอเมือง แล้วก็รอบๆอ่าวพระนางจนเชี่ยวเส้นทางเลยล่ะ
จะมีที่เสียอยู่อย่างเดียวตอนนี้ก็คือ
เจอแดดเผามือจนเกรียมไหม้ไปหมดแล้ว
ยื่นมือออกมาดูแต่ละที ทำเอารับไม่ได้ T^T
ไม่เคยทั้งดำ ทั้งผื่นขึ้นเต็มๆมือ อย่างงี้มาก่อนเลยนะเนี่ย
นับเป็นสิ่งที่แย่อันดับต้นๆตั้งแต่เกิดมาเลย
--ภูมิแพ้--
--อีสุกอีใส--
--แดดเผา--
ต่อไปจะไปไหนต่อดีเนี่ย
ไปหาหมอดีกว่าว่ะ เริ่มจะรับไม่ได้จริงๆล่ะ
ตอนแรกกะว่าเดี๋ยวกลับไปกรุงเทพก่อน แล้วไปหาหมอที่เดียวพร้อมกับที่ไปหาหมอหน้าเลย
แต่นี่คงไม่ไหวแล้วล่ะ
เฮ้ออออออออออ
ยังไงก็ ขอบคุณพี่เต๊ะ สำหรับ Aloe after sun gel เหมียวคิดว่ามันช่วยได้มากเลยล่ะ
ปล.ที่น่องช้ำเป็นจ้ำม่วงเลยอ่ะ เจ็บข้อเท้าอีกต่างหาก
ลุยได้อีกงานนี้
ห่วงตัวเองบ้างก็ได้นะเว้ยไอ้เหมียว
8月4日 LESSON ONE (บทที่ 1)คำว่า "สิทธิผู้บริโภค" ใช้ได้กับเมืองไทยมากแค่ไหนกัน เคยคิดกันบ้างรึเปล่าว่า เรามีสิทธิในการเลือกจับจ่ายซื้อของอย่างไร ตัวอย่างจากสิ่งรอบตัวที่เราคิดว่าไม่เป็นไรมีอยู่มากมาย ดังเช่น ......(1)...... นางโฉมฉายเดินอยู่ในซุปเปอร์ฯ ณ ห้างแห่งหนึ่ง เธอเข้าไปซื้อขนมขบเขี้ยวให้กับลูกสาว - - ประกายตา โดยที่ข้างถุงขนม ติดไว้ว่า รับของแถมได้ที่เคาน์เตอร์สมนาคุณ นางโฉมฉายหยิบขนมถุงชิ้นนั้น คิดเงินและนำใบเสร็จที่ได้ไปยังเคาน์เตอร์สมนาคุณ พนักงานที่เคาน์เตอร์ยื่นมือมารับใบเสร็จของเธอ ปรายตาดูที่ใบเสร็จนั้นเล็กน้อย พร้อมบอกนางโฉมฉายว่า "ของแถมหมดนะคะ" นางโฉมฉายคิดในใจว่า ((.......อ๊าวววว แล้วที่ติดไว้หมายความว่าไง...เออ ไม่เป็นไร ช่างมัน.......)) พลางตอบพนักงานกลับไปว่า "อ้อ เหรอค่ะ งั้นไม่เป็นไรค่ะ ขอบคุณ" ................. ......(2)...... ณ ร้านสะดวกซื้อใจกลางเมืองแห่งหนึ่ง ประกายตาเหนื่อยล้ากับการเิดินทางไกล เธอจึงเข้ามาเลือกซื้อเครื่องดื่มเพื่อแก้กระหาย บนชั้นวางของข้างหน้าเธอมีน้ำผลไม้กล่องวางอยู่ พร้อมกับป้ายเขียนจูงใจขนาดใหญ่ว่า ราคาปกติ 2 กล่อง 50 บาท ราคาพิเศษ 2 กล่อง 25 บาท ....แลกซื้อ.... เธอหยิบน้ำผลไม้นั้นขึ้นมา 2 กล่ิองแล้วไปชำระเงิน พนักงานหนุ่มรับของคิดเงินตามจำนวน ประกายตา ยื่นธนบัตรสีแดงให้กับพนักงานหนุ่ม พนักงานหนุ่ม คืนเงินทอนให้ประกายตาเป็นจำนวน 50 บาท ประกายตาเอะใจกับจำนวนเงินทอนนั้น จึงกล่าวถามพนักงานหนุ่มไปว่า "น้ำผลไม้สองกล่องเท่าไหร่นะคะ" "50 บาทครับ" พนักงานหนุ่มหลังเครื่องชำระเงินกล่าว ประกายตางุนงงกับราคาที่พนักงานคนนั้นพูดกับเธอ เพราะนั่นเป็นราคาเต็มของน้ำผลไม้ 2 กล่องนั้น ประกายตาจึงถามกับพนักงานขายว่า "ไม่ใช่ 25 บาทเหรอคะ" พนักงานหนุ่มหน้ามล ตอบกลับมาด้วยท่าทียิ้มกริ่ม "นั่นต้องแลกซื้อครับ" ประกายตาคิดในใจ ((.......เฮ้ย.....เฮ้อ จะคืนของก็กระไรอยู่ เงินก็จ่ายไปแล้ว เออ ช่างมันเถอะ.......)) "ค่ะ" ประกายตาตอบ พร้อมก้าวเท้าของจากร้านไปอย่างไม่ใส่ใจ ................. ......(3)...... ปฎิภาณเดินทางไปทำงานต่างจังหวัดหลายสัปดาห์ ขากลับอยากแวะซื้อของให้กับภรรยาที่อยู่กินกันมาหลายปี เขาจึงเลี้ยวรถเข้า OUTLET ที่อยู่ตรงหน้า ปฎิภาณเลือกซื้อเสื้อผ้าในร้านแบรนด์ดัง ร้านหนึ่ง เขาเห็นป้ายลดราคา 70% ที่ติดบนราวแขวนเสื้อผ้า และสะดุดตากับชุดประโปรงชุดหนึ่งเข้าอย่างจัง "อันนี้น่าจะเหมาะ" ปฎิภาณพูดเบาๆกับตัวเองพลางเปิดป้ายราคา สำหรับ สวมใส่ ชุดประโปรงผู้หญิง ขนาด M ราคา 2,800 บาท ((.......2,800 ลด 70% เอา 2,800 คูณด้วย 70 แล้วหารด้วย 100 ลดไป 1,960 เพราะฉะนั้น เอา 2,800 ลบด้วย 1,960 เหลือ 840 โอเค ผ่าน!!!!.......)) ปฎิภาณเลือกของได้เป็นที่เรียบร้อยก็เดินไปชำระเงิน พนักงานสาวสวยยิงบาร์โค้ตพร้อมบอกราคาปฎิภาณ "2,800 บาท ค่ะ" "อ้าว ไม่ได้ลด 70% เหรอครับ" "ป้ายสีฟ้าไม่ลดค่ะ ลดแต่ป้ายสีแดง" ((.......เอาวะ ช่างมัน นานๆทีซื้อที โฉมฉายจะได้ดีใจด้วย.......)) "ครับ งั้นก็คิดเงินเลยครับ" ................. จากคำว่า "เออ ช่างมัน" ประโยคนี้เราใช้เมื่อเจอเหตุการณ์ลักษณะนี้บ่อยแค่ไหนกัน จริงๆมันก็เป็นความรับผิดชอบของทั้งผู้ซื้อสินค้า และผู้จำหน่ายสินค้า เพราะ ผู้จำหน่ายสินค้า ควรเชคสต๊อกของ หากของหมด ก็ควรนำป้ายสมนาคุณออก เพื่อแสดงถึงความบริสุทธิ์ใจ ผู้ซื้อสินค้า ควรตรวจเชคราคาสินค้าจากป้าย หากไม่เข้าใจหรือสงสัย ควรถามพนักงานขาย ไม่ควรผลีผลามซื้อ และควรคิดอย่างรอบคอบ ใครๆ อาจจะเห็นว่าเป็นเรื่องเล็ก เงินไม่กี่สตางค์ ก็ช่างมันเถอะ จริงๆว่า ส่วนใหญ่ก็อาจจะเกี่ยวกับเงิน แต่ประเด็นสำคัญบางทีมันก็เป็นเรื่องความรู้สึก และสิทธิ์ของผู้บริโภค คนที่ใส่ใจกับเรื่องเล็กๆ (ที่อาจจะลุกลามใหญ่โต ในวันข้างหน้า) ก็พยายามรณรงค์ โฆษณา เพื่อให้ทุกคนเห็นถึงความสำคัญ อย่าคิดแต่คำว่า "ช่างเถอะ ไม่เป็นไร" เพื่อให้ทุกคนได้ใช้สิทธิ์ ใช้เสียงของตัวเอง เพื่อความเป็นธรรม เพราะทุกๆคนมีสิทธิ์จะเรียกร้อง แสดงความคิดเห็น เพื่อประโยชน์ของตัวเอง แต่คนส่วนใหญ่ก็ไม่ใส่ใจกัน ทั้งๆที่บางเรื่องที่เรียกร้องสิทธิ์กันปาวๆ (ซึ่งประเด็นของเรื่องก็ไม่น่าจะมาร้องขอ) (เหมือนกับการยื่นฎีกาพระราชอภัยโทษ) ก็ทุ่มเทกันเสียมากมาย แต่ บางเรื่องควรที่จะเรียกร้องมากกว่ากลับไม่ตระหนักถึง แล้วนี่มันยังไงกัน เราเป็นคนนึงแหละ ที่ยอมไม่ได้เกี่ยวกับเรื่องแบบนี้ แต่ก็เป็นคนนึงเช่นกัน ที่ก็ใช้คำว่า ช่างมันเถอะ ตอนนี้ เราเองก็จะหันมาทบทวนคำว่า ช่างมันเถอะให้มากขึ้น แล้วนึกถึง สิทธิ์ที่ตัวเองพึงได้รับ และจะไม่ทำสิ่งที่ไปเบียดเบียนสิทธิ์ของผู้อื่น เพื่อประโยนช์ของเราเอง ที่จะไม่ยอมให้ถูกเอารัดเอาเปรียบ จากคนที่มุ่งหาแต่ผลประโยชน์โดยไม่คิดถึงผู้อื่น ใครไม่ทำ ชั้นก็จะทำล่ะ!!!~ 4月8日 ป๊าดดด...พลาดดดดดเข้าให้!!!~๐*เมื่อวันจันทร์ไปเจอผองเพื่อนพี่น้องประจำบ้านเปรี้ยวมา
กะว่านัดคุยเรื่องไปเที่ยวว่าตกลงจะเอายังไง
"เกาะล้าน" รึ "เกาะเสม็ด"
นัดกันไว้ 5 โมงเย็น เลยไปดู KNOWING รอก่อนถึงเวลานัด
และก็เป็นเพราะฝนตกเลยต้องเอา "รถ" ออกจากบ้าน
รอบแรก // ก็เอาไปจอดที่พารากอนก่อน // ทุกอย่างปกติดี
รอบสอง // เอารถไปวนเพราะชั่วโมงจอดฟรีหมดแล้ว เลยเอาไปจอดที่ศูนย์หนังสือจุฬาฯ// ก็ปกติดีเหมือนเดิม
ถึงเวลานัด ก็ไปเจอกัน เฮฮา กิน คุย เมาท์ แซวแตกกันไปเรื่อยเปื่อย
สรุปแล้ว ทริปพ.ค. นี้ก็จะไปเกาะล้านกันแทน
ตอนนี้ก็เหลือแค่ว่า จะจองที่พักที่ไหน เท่าไหร่ ก็เป็นอันจบ
จากนั้นก็แยกย้ายกันกลับบ้านตามแต่วิสัย
ไอ้เราเอารถมา ก็เลยอาสาไปส่งเพื่อนๆน้องๆที่จะไปทางเดียวกัน
เต้ - - กลับเข้ามหาลัย
เอ๋ - - ไปรพ. จุฬา
ขวัญ - - กลับบ้าน อยู่โซนเดียวกัน
โอเคคคคค จัดไปปปปป
เดินดุ่มๆดุ่ยๆ 4 คนไปที่ศูนย์หนังสือจุฬา ณ เวลา 20.30 น.
ผู้โดยสารพร้อมมมม
คนขับพร้อมมมมมม
เอ๊าาาาาาาาาา ไป!!!!~
แช๊ะ แช๊ะ แช๊ะ แช๊ะ....
(ไม่ได้มี paparazzi มาแอบถ่ายรูป แต่ให้ออกเสียงเป็นการสตาร์ทรถ
แช๊ะ แช๊ะ แช๊ะ แช๊ะ....
แช๊ะ แช๊ะ แช๊ะ แช๊ะ....
เฮ้ยยยยย ship หายแล้ววววว อะไรวะเนี่ย
อ๊ะ เอาใหม่อีกที
แช๊ะ แช๊ะ แช๊ะ แช๊ะ....
แซดดดดดดดดดดดด กรี๊ดดดดด
แบตหมดเร๊อะ >> สัญชาตญาณแรกที่คิด
โทรหาหม่าม้า ม้าไม่รับ
โทรหาอ๋อง >> ไดสตาร์ทเปล่าพี่ ไม่งั้นก็ลองจัมพ์แบตดู
รถที่ผ่านไปมา 2 คัน มีอาสาจะช่วยทั้งนั้น
แต่.......
ไม่มีสายพ่วงกันเลยสักคัน
โอ้ แม่........
จนแล้วจนรอด ในที่สุด
คุณพี่รถเบนซ์คันงามก็มาเป็นเจ้าชาย(หญิง?)ขี่ม้าขาวมาช่วยได้ทัน
งานนี้ต้องขอบคุณ คุณพี่รถเบนซ์ มากๆ ไม่งั้นก็ไม่รู้ว่าจะเป็นยังไงต่อไป
Many Thanks,
คุณ Masda 3 ... คุณใจดีมากเลยค่ะ คนไทยเป็นอย่างงี้ทุกคนก็คงดี
คุณ Honda เอ๊ะ รึ Toyota ... นั่นแหละ คุณเต็มที่มากๆ พุ่งเข้าช่วยเหลือทันที แต่...ก็ไม่มีสายจัมพ์
คุณน้องเต้ ... ถึงแม้จะเป็นผู้ชายที่ยังไม่มี skill เรื่องรถ แต่ก็ทำให้เราไม่รู้สึกกังวลเรื่องรถสตาร์ทไม่ติดเลยแม้แต่น้อย
คุณน้องขวัญ ... หนูใช้เสน่ห์ของหนูในการมัดใจหนุ่มๆที่มาช่วยพี่ได้จริงๆค่ะ 555+
คุณเอ๋ ... ช่วยติดต่อคุณพ่อ ตามเรื่องให้ตลอด ขอบคุณมากนะ
แล้วประสบการณ์นี้ก็สอนให้เรารู้ว่า
" ไปซื้อสายพ่วงแบตมาติดรถซะ "
ทั้งนี้ จะสามารถช่วยให้ตัวเองพ้นเรื่องนี้ได้ รวมทั้งคนอื่นๆที่อาจประสบกับเหตุการณ์เช่นเดียวกัน
*****หนูสัญญาว่า ครั้งหน้า ถ้าหนูเจอใครประสบเหตุการณ์เช่นนี้ หนูจะเข้าไปช่วยเหลือค่ะ****
ห้อย!!!~
+ +จะสงกรานต์แล้ว ปีนี้ว่างๆนิ่งๆอยู่กับบ้านบ้างก็คงจะดี ไม่ต้องเสียตังค์ด้วย
+ +HappY BirthdaY to all of you who born in this MONTH
+ +อ้วนขึ้นเยอะเลยว่ะ รู้สึก!!!~
+ +หน้าฝน หน้าร้อน หน้าหนาว ในคราวเดียวกัน
+ +เกาะล้านฮาเฮ ทะเลหน้าฝน ฮ่าฮ่าฮ่า
1月19日 อิสระที่จะเขียน!!!~๐*จาก CANTO NO.15 (By น้องเฉิน) นักแต่งเพลง ปากกา
ฆาตกรรม เวลาบ่าย เมื่อแสงตะวันเริ่มคล้อยลงไป ในห้องสีขาวไม่เล็กไม่ใหญ่ห้องหนึ่ง มีนักแต่งเพลง ท่าทางลุกลี้ลุกลน จิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว เขาคอยมองไปที่นาฬิกาเรือนที่ติดอยู่กับข้างฝาตลอดเวลา พลางเขียนข้อความบนกระดาษอย่างไม่หยุดหย่อน สิ่งที่เขากำลังทำในตอนนี้คือ นั่งเขียนเพลงอยู่ที่โต๊ะตัวเดิม กระดาษใบเดิม และปากกาคู่ใจด้ามเดิม เวลานี้ เขาครุ่นคิดถึงเนื้อเพลงที่เขาต้องแต่งให้เสร็จภายในวันนี้ นี่ก็ปาไปครึ่งค่อนวันแล้ว แต่ทว่า เขากลับคิดอะไรไม่ออกเลยแม้แต่น้อย ทั้งๆที่.."เขา" เป็นนักแต่งเพลงมือฉมัง ไม่ว่าจะเป็น..เพลงรักดูดดื่ม เพลงที่ให้กำลังใจ เพลงแนวบวกทั้งหลายแหล่ เขาก็แต่งมาแล้วแทบทั้งสิ้น และส่วนใหญ่ก็โ่ด่งดัง ขึ้นชาร์ทอยู่นานหลายสัปดาห์ แต่ ณ วินาทีนี้ เขากำลังจนมุม ในช่วงเวลาที่เขารู้สึกกลัดกลุ้ม เขาคิดจะเขียนเพลงแนวตลาดขายอีกสักครั้ง แต่สามัญสำนึกในกายเขาก็แย้งว่ามันก็เป็นเพียงเพลงตลาดซ้ำๆเดิมๆ ที่ไม่มีอะไรดึงดูดใจนักฟังเพลงรุ่นใหม่อีกต่อไป "อ๊ะ! ใช่แล้ว!!!~" ในที่สุด เขาก็คิดอะไรได้ออก วิธีจบแบบที่ 1 ** เขาลองเขียนเพลงแบบด้านมืด แนวฆาตกรรม แนวเพลงใต้ดินแทน และแล้วชีวิตของเขาก็ผันผวนเปลี่ยนไปหลังจากนั้น เขากลายเป็นเจ้าพ่อนักแต่งเพลงแนว Death Metal Indy อันดับหนึ่งของประเทศภายในชั่วข้ามคืนเดียว และนั่นเป็นแรงบันดาลใจให้นักเขียนการ์ตูนชาวญี่ปุ่นคนหนึ่ง แต่งเรื่อง Detroit Metal City ขึ้นมา เป็นที่โด่งดัง จนถึงปัจจุบัน วิธีจบแบบที่ 2 ** เขาเดินตรงรี่เข้าไปหาโปรดิวเซอร์ของเขา แล้วหยิบปากกาคู่ใจด้ามเดิมของเขากระซวกเข้าไปที่หน้าท้องของเธอ "พี่......ทำไม....." "อ้ออออ ความรู้สึกมันเป็นอย่างนี้นี่เอง...พี่กำลังหาแรงบันดาลใจอยู่น่ะน้อง พี่อยากเขียนเพลงแนวลบ แนวฆาตกรรมเถือกๆนี้ แต่เขียนยังไงก็ไม่ถูกใจเสียที ต้องขอบคุณน้องมากๆ ที่ช่วยทำให้พี่กระจ่าง" "ค่ะพี่ น้องดีใจที่เป็นส่วนช่วงผลักดันแรงบันดาลใจของพี่" หลังจากที่โปรดิวเซอร์เขาพูดจบ เธอก็ยิ้มให้เขาและจากไปอย่างสงบ (Credit: Detroit Metal City--Kiminori Wakasugi Canto No.15--น้องเฉิน) แนวทดลองน่ะ ทดลองอะไรไม่รู้ พอดีอยู่ดีๆก็อยากเขียนขึ้นมา 555+ เออออ! ถ้ามันไม่ได้จบแบบที่ 1 หรือแบบที่ 2 พวกคุณๆคิดว่ามันจะจบอย่างไร??? หรือลองแต่งใหม่เล่นๆก็ได้นะ ฮุฮุฮุ **ผลงานชิ้นนี้ ไม่เกี่ยวข้องกับบุคคล องค์กร หรือสถาบัน ใดๆทั้งสิ้น เป็นเพียงเรื่องสมมติขึ้นมาเพื่อความบันเทิงเท่านั้น 1月16日 ประชาธิปไตยบนเส้นขนาน!!!~๐*มันคงไม่เรียกว่า REView หนังสืออะไรขนาดนั้น เพียงแต่ว่า... หนังสือเล่มนี้ เหมือนกำลังเล่นหนังประวัติศาสตร์ซ้ำรอยอีกครั้ง รูปแบบเดียวกัน แต่พัฒนาเหตุการณ์ต่างๆ เพื่อให้ตามไปพร้อมๆกับการเปลี่ยนแปลงของโลก จะหยิบยกข้อความในหนังสือมาให้อ่านเรียกน้ำย่อยกันหน่อย เป็นข้อความของท่านพุทธทาสภิกขุ ที่ว่า "ประชาธิปไตยโกงนั่นมันร้ายกาจอย่างไร คือประชาชนทั้งหลายไม่มีศีลธรรม แต่ถือระบบประชาธิปไตย มันก็มีโอกาสที่จะใช้กิเลสของตนอย่างเสรี แต่ละคน ๆ มีเสรีภาพที่จะใช้กิเลสของตนอย่างเต็มที่ เมื่อประชาชนทุกคนมันไม่มีศีลธรรม มันโกง มันก็เลือกผู้แทนโกง... ผู้แทนโกงทั้งหลายไปประกอบกันเป็นรัฐสภาก็เป็นรัฐสภาโกง รัฐสภาโกงไปตั้งคณะรัฐบาล ก็เป็นรัฐบาลโกง เจ้าหน้าที่ทุกคนก็เป็นคนโกง โกงกันทั้งบ้านทั้งเมือง" พุทธทาสภิกขุ (ประชาธิปไตยบนเส้นขนาน:หน้า 338) คำพูดนี้เราคงเห็นได้จากเหตุการณ์ต่างๆจากช่วงปีที่ผ่านมา ว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง แล้วผลที่เกิดขึ้นกับคนที่โกงเป็นอย่างไรบ้าง ไม่น้อยเลยล่ะ ไปลองหามาอ่านกันเห๊อะนะ อย่างน้อย มันคงจะได้เตือนสติอะไรบางอย่างบ้าง? ![]() (credit: http://thaispecial.com/bookshop/default.asp) ปีใหม่แล้ว แต่ละคนคงตั้งเป้าหมายอะไรสักอย่างในช่วงปีใหม่ เริ่มปีใหม่แล้วเราจะ... จะเก็บออมเงิน ปีนี้จะได้มีเงินเก็บกับเขาบ้าง จะเริ่มเรียนภาษา/คอมพิวเตอร์/ถ่ายรูป บลา บลา~ แต่ละปีที่ผ่านมาเราก็ตั้งเป้าหมายไว้เยอะเหมือนกัน สำเร็จบ้างไม่สำเร็จบ้าง แต่ปีนี้ เราจะไม่เริ่มแค่ที่ปีใหม่ค่อยทำ เริ่มวันนี้เลยก็ได้นิหน่า ทำไมต้องไปเริ่มใหม่ที่ปีใหม่ หรือช่วงเทศกาล ปีนี้ เลยไม่ได้ตั้งเป้าหมายอะไรสักอย่างจริงๆจังๆ (แล้วมันจะดีมั้ยเนี่ย) แต่ที่แน่ๆที่เราจะทำต่อไปเรื่อยๆคือ เก็บเงิน...แยกเป็นเงินที่จะออมไว้ กับเงินที่จะเก็บไปเพื่อโอกาศพิเศษต่างๆ ตื่นเช้า...ต้องตื่นไม่เกิน 6.30 ให้ได้ (เข้าใจว่า ซื้อเวลาจากรถใต้ดินได้ แต่ประหยัดหน่อยก็ดีนะ) ไม่ใช่เด็กๆแล้วนะ หน้าที่มี ความรับผิดชอบมี เราก็ต้องเพิ่มพวกนี้ให้มากขึ้นด้วย แต่...การเป็นผู้ใหญ่ มันก็เหนื่อยจังเลยนะ ไม่เป็นอย่างใจเลยสักกะอย่าง ห้อย!!!~ + +อ่านความสุขของกะทิแล้วก็อยากดูหนังแฮะ + +กลายเป็น Ringtone Editor ของบริษัทไปซะแหล่ว 555+ + +เขียนบัญชีรายจ่ายได้อาทิตย์เดียวก็จอดซะแล้วชั้น เอาใหม่ๆ + +ไม่รู้เมื่อไหร่ - Lipta, Album: Lovemaker 2 by AM:PM ไปหามาฟังกันซะ + +คิดถึงอนาคตให้มากกว่านี้นะเออ~ 12月3日 OreoLemonCheezeCake!!!~๐*"ของหวานจานใหม่ที่ไม่ใช่ เจลลี่" เมื่อวันจันทร์ไปเดินช้อปกาฮอลิก กับทราย ที่ เซนทรัล เิวิืลด์ ก่อนไปก็เฮฮาปาจิงโกะกับ พระจันทร์ยิ้มแถวๆนั้น แม่เจ้า .... น่ารักมากมายยยยยย ไปถึงกินข้าวเม้าท์แตกตามประสาสาวสาว แล้วก็มาจบลงที่ซุปเปอร์มาร์เกต ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน เวลาไปที่นี่ทีไร จะต้องไปมุดหัวอยู่ที่โซนซุปเปอร์มาร์เกตทุกที เดินเข้าซุปเปอร์ฯก็ตรงเข้าไปคว้าหมับ มือขวาก็คว้าตะกร้ามาใส่ของ มือซ้ายถือสูตรส่วนผสมต่างๆ ที่แขนก็ห้อยกระเป๋าพะรุงพะรัง นี่มันมาซื้อของรึว่าย้ายบ้านกันแน่วะ ได้ของครบ **ครีมชีส **ครีมสด **แผ่นเจลาติน - - อันนี้ซื้อมาผิด แต่อะลุ้มอะล่วยใช้ได้ **กลิ่นวานิลา **โอริโอ้ 2 หลอด ก็กลับมาลองของกันสักตั้ง ~!!!๐..OreO Lemon Cheeze Cake..๐!!!~ ทำครัสท์ ทุบโอริโอ้ให้ละเอียด//หยาบ ผสมกัน (วันนี้ทำเยอะ ใช้ให้หมดเลย 2 หลอด) นำเอาโอริโอ้ป่นไปใส่ยังภาชนะต่างๆที่เตรียมไว้เป็นฐานของชีสเค้ก เตรียมส่วนผสมทำเจลาติน หาชามใส่ไมโครเวฟได้ 2 ใบ ใส่ผลเจลาตินเพื่อใช้ทำครีสชีสและครีมรสเปรี้ยว แยกชามกัน ของเราใช้แผ่นเจลาติน 12 แผ่น ใส่ชามละ 6 แผ่น แผ่นเจลาตินที่ซื้อมาต้องเอาไปแช่น้ำให้นิ่มก่อน แล้วเติมน้ำร้อนเล็กน้อยให้มันละลาย (เจลาตินแข็งตัวเร็วมาก ถ้าจะให้ดีควรหาชามน้ำอุ่นมาหล่อชามเจลาตินไว้) (ถ้าเจลาตินแข็งก็เอาเข้าไมโครเวฟ 30 วิหรือ 1 นาทีก็ได้) ทำชีสครีม ใส่ชีสครีม Cottage Cheese ทั้งก้อนลงในแผ่นฟิล์มใสห่ออาหาร ห่อแผ่นฟิล์มแล้วนวดๆปั้นๆสักระยะ เพื่อให้มันนุ่ม (จะบอกว่า ชั้นสนุกสนานกับโมเมนท์นี้มากมาย ฮ่าฮ่าฮ่า) แกะฟิล์มออก นำชีสที่ได้ใส่ชาม ใส่น้ำตาล 6-8 ช้อนโต๊ะ ใส่กลิ่นวานิลา 1 ช้อนชา ถ้าไม่มีเครื่องปั่น ก็ใช้ช้อนกวนเหมือนข้าพเจ้าได้ กวนไปสักระยะให้ส่วนผสม เข้ากันดี(scrubb) พอส่วนผสมเนียนก็ใส่ไข่แดง 2 ฟอง // ครีมสด 6-8 ช้อนโต๊ะ // เจลาตินที่ละลายน้ำแล้ว ใช้ที่ตีไข่//ช้อนผสมให้เข้ากันเป็นเนื้อเดียว นำภาชนะที่ใส่โอริโอ้ไปลอยคออยู่ในชามขนาดใหญ่//หม้อ//ถาด ที่มีน้ำ้เย็นผสมน้ำแข็ง จากนั้นเทชีสครีมที่ผสมเสร็จแล้วลงบนโอริโอ้ ความเยอะน้อยตามใจชอบ แต่ปริมาณที่เราทำมันเยอะ เลยต้องแบ่งๆกันไป รอให้ชีสครีมแข็ง ทำครีมเลมอน ผสมส่วนผสม ครีมสด 6 ถ้วย (ปริมาณ 3/4 ของ 1ถ้วยตวง = 1 ถ้วยเรา) น้ำตาล 10 ช้อนโต๊ะ // กลิ่นวานิลา 1 ช้อนชา น้ำเลมอน 6.1/2 ช้อนโต๊ะ // เจลาตินที่ละลายน้ำแล้ว ผสมให้เข้ากัน แล้วนำไปราดเป็นอีกเลเยอร์หนึ่ง บนชีสครีมที่แข็งตัวแล้ว แช่ตู้เย็นให้เย็นก่อนรับประทาน จะอร่อยเริ่ดมาก ข้อดีของขนมหวานชิ้นนี้ **ทำง่ายมาก มีความสุขเพลิดเพลินระหว่างการดำเนินการ 555+ **ไม่ต้องมีเตาอบ มีแค่กระติกน้ำร้อน//ไมโครเวฟ และตู้เย็น คุณก็สามารถทำขนมได้ค่ะ ข้อเสียของขนมหวานชิ้นนี้ **มันอ้วนเจ้าพระคุณรุนช่องมากเลยค่ะ น้ำตาลทั้งนั้นเลยยยยย ไขมันอีกต่างหากกกกกก เริ่มทำตอน 4 ทุ่ม เสร็จตอนตี 2 ตื่นอีกที 7.30 ของเช้าวันรุ่งขึ้น ได้ข่าวทำงาน 8.30 อีเหมียวเอ้ยยยยยย วันอังคารเลยถือโอกาสปล่อยของ หลังจากที่ได้ลองของสำเร็จ เอามาให้เพื่อนๆพี่ๆที่ทำงานกิน ส่งออกนอก .... .. . ไม่ใช่ล่ะ เอาไปให้คุณทราย//คุณปู ทานเล่นๆ หวาน....มัน.....ของแท้ก็อันนี้เนี่ยแหละ คอมเม้นท์จาก คอมเม้นเทเทอร์ทั้งหลาย ได้ความว่า "ทำไมมันเปรี้ยวอ่ะ" (- -") อ่าวคุณพี่ จะให้คุณน้องตอบยังไงคะ ชื่อเค้กก็บอกอยู่แล้วว่า เลมอน "ชีสเยอะนะเนี่ย" (- -") เริ่มทำน่ะ ยังกะปริมาณไม่ถูก "เอออ เป็นแม่ศรีเรือนที่ดีนะเนี่ย" (- -") อุปกรณ์ที่ทำยังค้างคืนไม่ได้ล้างเลยค่ะ "อร่อยๆๆๆ" (^๐^) ปลื้มค่ะ "นี่มันชีสเค้ก หรือว่า ไข่ตุ๋น" (- -") เอิ่ม คุณเพื่อนคะ ทำมาให้กิน ก็กินๆไปเห๊อะ บ่นนักใช่มั้ย "นี่มันพุดดิ้งมากกว่าว่ะแก" (- -") ชั้นใส่เจลาตินเิยอะเกินไปมั้ง "เลี่ยนอ่ะ" (- -") ชีสเค้กอ่าค่ะ ครั้งหน้าหนูจะทำฟรุ๊ตสลัดมาให้กินแทนล่ะกันค่ะ "เฮ้ยยย เอาไปขายได้เลยนะเนี่ย" (^๐^) ขายชิ้นล่ะเท่าไหร่ดีคะ 120.-ล่ะกัน 555+ ยังไงก็ขอบคุณทุกคนที่เป็นหนูทดลองให้กับเรานะค๊าาา ขอบคุณมากมาย เหมียวก็ขอน้อมรับคำติชมทุกคำค่ะ อะไรแย่ๆก็จะไปแก้ไขในครั้งต่อไปค่ะ ห้อย!!!~๐* + +หนูแกะหนูเกาขั้นเทพค่ะ ลายทั้งตัวเป็นที่เรียบร้อย จากแมวกลายเป็นงูไปแล้ว + +ใช้เงินรุนแรงไปเปล่าวะ + +หนูอยากดูคอนเสิร์ตค๊าาาาาา ถ้าฟรีจะดีมากมายค๊าาาาาา + +Pride&Glory, Happy Birthday, ฝัน หวาน อาย จูบ .... น่าดูทั้งนั้นเลยอ่าาาาา + +หนูจะเป็น Producer (ตัว)ใหญ่ 11月24日 ซวยได้อีก!!!~๐*เมื่อต้นเดือนไอ้คุณน้องสุดที่เลิฟมันโดนพิษอีสุกอีใส หลังจากนั้น 2 อาทิตย์ มันก็มาถูๆไถๆอ้อนบ้าอ้อนบออะไรของมันกับชั้นก็ไม่รู้ ผลปรากฏ โดนไปเต็มๆ เป็น "อีสุกอีใส" จนได้ แง๊๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐ อาทิตย์นี้เลยนอนอยู่บ้านทั้งอาทิตย์ได้มั้ง ไม่กล้าออกไปพบหน้าใคร อาย ว่ะ ขนาดชั้นยังกลัวหน้าตัวเอง ถ้าคนอื่นมาเห็น มันคงคิดว่าชั้นตายแล้วมาหลอกมาหลอนมันล่ะมั้ง เศร้าสุดๆ ตอนนี้ก็ได้แต่ภาวนา//รักษา ให้หายไวๆ+อย่ามีแผลเป็น ก่อนหน้านี้หน้าตาก็ไม่ได้ดีอะไร มาเจออีสุกอีใสเข้าแทรก ยิ่งแย่ไปกันใหญ่ เฮ้อออ....อยู่บ้านอย่างนี้ ใครๆก็ไม่ต้องมาอิจฉาชั้นนะ เจอแบบนี้ทรมานชิบ ไม่ได้รู้สึกมีความสุขที่ได้อยู่บ้านเลยยยย อยากไปทำงานแล้ว อยากไปเจอเพื่อนๆ อยากไปเที่ยวววว แง๊!!!!~ ไร้สาระไปวันๆ อ่านะ ห้อย!!!~ + +เงินเดือนจะออกแล้วววว (ไม่ได้ไปทำงาน 1 อาทิตย์เค้าจะให้เราเต็มๆเปล่าหว่า) + +รู้สึกยังจัดการชีวิตไม่ดีเท่าที่ควรแฮะ + +ชีวิตที่ไม่ได้ Perfect ไปหมดทุกอย่าง (แต่ก็จะทำให้ดีที่สุด) + +ขอบคุณนะ + +เวลาไม่ได้รักษาอะไร แต่อย่างน้อยเวลาก็เป็นเครื่องมือที่คอยเตือนความทรงจำที่ดีที่สุด + +เพื่อนใหม่รออยู่เดือนหน้า?? คราวนี้จะอยู่กี่เดือนหว่า?? + +กร 3 เดือน, พี่เมย์ 2 เดือน, บุ้ง 4 เดือน, ป็อบ 5 เดือน แล้วเหมียวจะอยู่กี่เดือน??? + +ห้ามแกะ ห้ามเกา เด็ดขาดด!!!!~ |
||||
|
|